حق انتخاب اپراتورهاي وایمکس را افزايش دهيد

گسترش سیستم‌های انتقال دیجیتالي مستلزم وجود مراکزی جهانی است که مبادرت به تعریف راهکارهای منعطف در این زمینه می‌کنند و نیروهای بازار را به سوی ابتکارهای فنی سوق می‌دهند.

در محیط دینامیک کنونی که تحت نفوذ ابتکارهای پی در پی قرار دارد، نقش چنین مراکزی به مراتب پیچیده‌تر و و گسترده‌تر است. این مراکز  باید به جای تعریف شرایط پروانه و تعیین بودجه اقدام به تعیین حقوق استفاده از این فناوری کنند زیرا این حقوق هستند که به اپراتورهای شبکه این امکان را می‌دهند تا پیشرفته ترین و کارآمدترین فناوری‌های موجود را به کار بگیرند.

راهکار فنی- محور خنثی

میزان توسعه فناوری و تغییر نرخ تقاضا در بازار عواملی متغییر هستند و پیش‌بینی اینکه کدام فناوری، نبض بازار را در دست خواهد گرفت و کدام تقاضا بیش از دیگران است، کار آسانی نیست.

امروزه سرعت تغییرات افزایش یافته که این  تا حدی ناشی از حضور گسترده تولیدکنندگان و مصرف کنندگان تجهیزات الکترونیکی در عرصه جهانی است. Wi-Fi نمونه گویای فناوری مدرن است که از قابلیت فراوانی برای جلب نظر کاربران مختلف از دارندگان لپ‌تاپ گرفته تا کامپیوترهای شخصی برخوردار است. کمتر کسی این روند را برای Wi-Fi پیش‌بینی می‌کرد و امروزه پیش‌بینی می‌شود WiMAX  نیز همین مسیر را طی کند.

فناوری‌های بی‌سیمی ‌و سیمی‌ امروزه با کمک فرکانس‌های گوناگون در یک ابزار خلاصه شده‌اند.گرایش به ارائه خدمات به مشترکان این امکان را به آنها می‌دهد تا  به صورت خودکار با توجه به مکان، ابزار و پهنای باند خود به بهترین شبکه موجود متصل شوند. برای این کار اپراتورهای شبکه باید با انعطاف‌پذیری لازم امکان استفاده از فناوری‌های مختلف را برای آنها فراهم کنند. این مسئله در نوع خود  منجر به استفاده بهتر از خدمات دیتای سیار خواهد شد.

اتخاذ یک راهکار فنی – محور خنثی به اپراتورها این امکان را می‌دهد تا خود تصمیم بگیرند که از کدام فناوری استفاده کنند و متناسب با شرایط خود به تقاضای بازار پاسخ بگویند. باندها اغلب برای مدت  10 تا 20 سال اختصاص داده می‌شوند و در این مدت یک اپراتور می‌تواند تصمیم بگیرد که از فناوری‌های مورد نیاز خود استفاده کند.

تجویز یک فناوری خاص باعث می‌شود ابتکارهای فنی کاهش یابند و در بسیاری از موارد این مسئله توان اپراتورهای تازه وارد را برای رقابت با اپراتورهای دیگر کاهش می‌دهد. حق انتخاب فناوری مورد نظر به اپراتورها این امکان را می‌دهد تا در این زمینه با یکدیگر وارد رقابت شوند. علاوه بر این، رقابت فنی نیز در نوع خود باعث افزایش حق انتخاب می‌شود.

مشاهده اینکه امروزه بسیاری از مراکز جهانی اهمیت انعطاف‌پذیری را در این زمینه درک کرده‌اند و به راهکار‌های فنی –محور روی آورده‌اند، بسیار جالب است. این مسئله در نهایت باعث گسترش دسترسی جهانی به باندها می‌شود و زمینه را برای گسترش فناوری‌های مثل WiMAX فراهم خواهد آورد.

تخصیص باندها

یک گام مهم برای گسترش خدمات باند پهن سیار، تخصیص باندها است. باندهای نسل سوم عمدتا برای خدمات صوتی و کارکردهای دیجيتالی محدود استفاده می‌شود . تخصیص باندها با توجه به تقاضاهای  جدید  ضروری است.

باند 49/2-69/2 GHz در حال حاضر بهترین گزینه برای نصب باند پهن سیار است زیرا عمدتا برای خدمات سیار طراحی شده اما هنوز در بسیاری از این کشور‌ها از این باند استفاده نشده است.

انتشار امواج در این باند باعث کاهش هزینه خدمات باند پهن می‌شود. فرکانس بالاتر با خدمات ثابت و نومادیک سازگارتر است. ماهیت انتشار امواج در  فرکانس بالا کمتر با خدمات سیار مناسب است  جز در مناطقی که تقاضا زیاد است زیرا فرکانس بالا اغلب  باعث کاهش دامنه پوشش ایستگاه و افزایش هزینه‌های نصب می‌شوند. در باند 4/3-6/3 GHz دامنه حرکت محدود به مناطقی  می‌شود که تقاضا برای خدمات باند پهن سیار زیاد است. (منظور مناطق شهری) باند‌های زیر 2GHz دارای قدرت انتشار بیشتری هستند اما تاکنون هيچ باندی که بتواند در اکثر مناطق جغرافیایی مورد استفاده قرار گیرد، طراحی و ساخته نشده جز  باند 700MHz که آن هم در اکثر بازارها موجود نیست. 

اقدامات خاصی که برای ارتقا سطح باند پهن سیار ضروری‌اند  به قرار زیر هستند:

- اختصاص باندهای IMT-2000 برای تکمیل فناورهای اطلاعاتی‌ای مثل WiMAX. این راهکار  به اپراتورها این امکان را می‌دهد تا دست به انتخاب فناوری‌ای بزنند که بهتر به نیازهای آنها پاسخ می‌دهد. در مقیاس جهانی، این باعث می‌شود که همه کشورها به خصوص کشورهای در حال توسعه که اغلب از شبکه‌های نسل سوم برخوردار نیستند از مزایایی که فناوری‌های جدید مثل WiMAX در اختیارشان قرار می‌دهد، برخوردار شوند.

- ارائه  خدمات باند پهن سیار در باندهای دیگری که دارای مختصات جهانی هستند. باند 2.3-2.4 GHz یکی از این باندهاست که هنوز مراحل تکمیل خود را می‌گذراند . در بازارهای دیگر باندهای دیگر نیز برای باند پهن سیار وجود دارند مثل 3/3-4/3  GHz در هند و بازارهای دیگر و باند 700MHz که در چند سال آینده در دسترس عموم قرار خواهد گرفت.  هر چند این باندها هنوز در سطح جهانی قابل استفاده نیستند اما دسترس پذیری آنها به اپراتورها این امکان را می‌دهد تا خدمات باند پهن سیار  را به باندهای جدید گسترش دهند یا اقدام به ارائه خدمات جدیدی کنند که بخشی از بازار متقاضی آن است.  برای مثال، آنها می‌توانند از باند 700MHz در مناطق روستایی استفاده کنند.

- ارائه حق انتخاب خدمات  به اپراتورها تا بتوانند در باره نوع خدماتی که می‌خواهند با استفاده از باندهای موجود به مشتریان خود ارائه می‌کنند، تصمیم بگیرند. علاوه بر انتخاب نوع فناوری مورد نیاز برای نصب، اپراتورها باید بر سطح دسترسی مورد نیاز خود نیز کنترل داشته باشند. برای مثال، در بسیاری از بازارها، اپراتورها فقط می‌توانند خدمات ثابت خود را در باندهای 3/3-4/3 GHz ارائه کنند. این راهکار نه فقط دسترسی کلی خدمات را در بازارها محدود می‌کنند بلکه توانایی اپراتورها را برای کسب درآمد نیز کاهش می‌دهد .

- ارائه حق انتخاب به دارندگان پروانه باندها برای انتخاب بین TDD یا FDD.  انتظار می‌رود TDD با اقبال عمومی ‌بیشتری مواجه شود  زیرا برای ارتباط دیتایی بهترین گزینه است.  TDD از یک کانال برای آپلینک و داونلینک استفاده می‌کند که این مسئله باعث انعطاف در مدیریت خدمات دیجيتالی متقارن مثل صدا می‌شود اما این سیستم در عین حال می‌تواند باعث  استفاده نامناسب از خدمات دیجيتالی شود. علاوه بر این، فناوری‌های آنتنی پیشرفته مثل MIMO که باعث جلب کاربران می‌شود در TDD راحت تر اجرا می‌شود.

- تعیین  حقوق تجاری بازارهای فرعی. این کار باعث می‌شود که اکوسیستم‌ها  سالم باقی بماند . با ایجاد رقابت تجاری ، سطح خدمات به مشترکان نیز بهبود خواهد یافت. ایجاد حق مالکیت و لیزیک نیز باعث می‌شود تا خدمات هدفمندتر و بهتر صورت گیرد و مشترکان تجاری و شخصی به یک اندازه تحت پوشش قرار گیرند.

سرانجام اینکه با ایجاد هماهنگی می‌توان به شهروندان این امکان را داد تا به واسط عوامل زیر از خدمات باند پهن سیار بهره‌مند شوند:

- گسترش حق انتخاب ابزارهای دیتای سیار با کارآیی متفاوت به لحاظ تجهیزات و قیمت و گسترش تقاضا برای اتصال از طریق باند پهن سیار. در حال حاضر تقاضاهاي فراوانی برای باند پهن در کشورهای توسعه یافته یا در حال توسعه وجود دارد که پاسخ مناسبی نگرفته‌اند و اپراتورهای شبکه می‌توانند با نصب  فناوری‌های جدیدی به این تقاضاها پاسخ بدهند.

- دسترسی تجاری به فناوری‌های جدید مثل WiMAX که اپراتورها می‌توانند با کمک آن اقدام به نصب زیرساختارهای لازم کنند . وجود شرایطی منعطف به آنها این امکان را می‌دهد  تا این فناوری را با استفاده از باندهای موجود در اختیار مشترکان خود قرار دهند.

ناشر: عصرارتباط